17 Ağustos
bugün,
Binlerce
insanımızı toprağın altına gömen, anaları evlatsız, eşleri dul, çocukları
anasız bırakan bu katil düzenden nefret ediyoruz.
Acımız
dağlar kadar,
Bizlere,
halkımıza bu denli acılar çektiren bu düzenden nefret ediyoruz.
Bugün bu
duygularla açtık masamızı...
Yağmur
dinmek bilmedi, asıl yerimizde bu nedenle açamadık...
Açmamak
olmazdı elbet,
Biz de
yerimizin karşısındaki kahvenin önünde yaptık bugünkü eylemimizi.
Hava yağmurlu
olduğu için gelen geçen de azdı,Ama gene de pankartımızı görüp duranlar, bilgi
almak isteyenler oldu.
Bu kişiler
içinde biri dikkatimizi çekti; 40 yaşlarında bir Tunuslu kardeşimizdi...
Tam 17
yıldır kağıtsızmış, yaşamını kağıtsız olarak devam ediyormuş, bırakmış artık
kağıtlarıyla uğraşmayı.
Dertleştik
epey... bizler de kendi durumumuzu anlattık kendisine, devrimciliğimizin
cezalandırılmak istenmesini, bunun için direndiğimizi...
Sınıf
kardeşlerimize kendi durumumuzu ve direnişimizi anlatmak elbet çok önemli.
Her durumda
birilerinin çıkıp direnebildiğini görüyorlar böylece.
ONLARA
DİRENİŞİN YOLUNU GÖSTERMEYE,
DİRENİŞİMİZE
ONLARI DA DAVET ETMEYE
VE EVET
SINIF
KARDEŞLERİMİZ İÇİN DE DİRENMEYE DEVAM EDECEĞİZ










