Yunanistan Komünist Organizsyon Vida'dan Helin Bölek İçin Şiir
Helin'e
Yüzler De Bir Kelime
Oluştu
İzci.
Bu Adaletsiz Dünya İçin
Yüz Çizgilerin De Bir Acı
Yorgun ve Suskun Suratlar
Acılı Eller Tokmak Gibi
Her Takmaktan Ölü Bir
Emekçi
Her Takmaktan Acı Bir
Öfke
Uzaklarda Cenaze Kortej
Öfkenin Gözyaşları Ağır
Bizi Sadece Yaşamak İçin
Bırakmıyorlar
Öldürseler De Yetmiyor
Onlara
Ölümüze Bile Komando
Etmek İstiyorlar
Ama Hayır
Bunları Hesaba Katmadılar
Her Zaman Başımız Önde
Kalmayacağız
Ne Kadar Vursalar Da Bizi
O Kadar Dik Olacağız
Ölülerini İçin Türkü
Söylemeyi
Kanımızca Kazandık
Onlara Toprakta Da
Yoldaşlık Etmeyi Kanımızca Kazandık
Ve Yine Kanımızca Bedel
Ödeyeceğiz
Uzakta Bir Cenaze Korteji
Çiçeklerimize Küfürler İle
Saldırdılar
Ve Bayraklarının Yırtılır
Ve Yollarımızı Kestiler
Biz Devam Ediyoruz.
Yoldaşlarımızı Taze
Çiçeklerle Süslüyor
Tekrar Kanla Boyanmış
Yolumuzu Buluyoruz
Bizi Durduramazsın
Ne Kadar Güçlü Silahları Olsa
da
Kabarıp Taşan Öfkeyi Hiçbir
Şey Tutamıyor
Yaşamı ve Ölümü Onursuzlaştıran
Onlar.
İnsanlar Dünyanın Bütün
Köşelerinden Çıkıyor
Ölülerini Ziyaret
Karşılıyorlar
Hiçbir Şey Bizi Durduramaz.
Buradayız Ölülerimiz İçin
Buradayız Yaşayanlar İçin
İnançlı Yoldaşlar.
Hesaplaşacağız.
Uzakta Bir Cenaze Korteji
İnsan Selini Hiç Bir Şey
Durduramayacak
Yunancası:
Για την Helin...
Μια λέξη σχηματίζεται στα πρόσωπα.
Καταφρόνια.
Για τον άδικο τούτο κόσμο.
Πόνος ζωγραφιά στις ράγες των προσώπων.
Πρόσωπα κουρασμένα, βουβά.
Χέρια πονεμένα, όλο ρόζους.
Κάθε ρόζος κι ένας νεκρός εργάτης.
Κάθε ρόζος και μια πικρή θύμηση.
Μακριά η πομπή της κηδείας.
Βαριά τα δάκρυα της οργής.
Δε φτάνει που δε μας αφήνουνε να ζήσουμε.
Δε φτάνει που μας σκοτώνουνε.
Θέλουνε κουμάντο ακόμα και στο θάνατο μας.
Αλλά όχι.
Δεν τα λογάριασαν καλά.
Σκυμμένοι δεν παραμένουμε για πάντα.
Όσο μας χτυπάν,
Τόσο ψηλώνουμε όρθιοι.
Κερδίσαμε με αίμα να τραγουδάμε τους νεκρούς μας.
Κερδίσαμε με αίμα να τους συντροφεύουμε ως το πυκνό χώμα.
Και πάλι αίμα θα πληρώσουμε.
Μακριά η πομπή της κηδείας.
Κι αν έριξαν οι βλάσφημοι οχτροί
τα λουλούδια μας.
Κι αν ξέσκισαν τις σημαίες μας.
Κι αν έκοψαν το δρόμο μας.
Εμείς συνεχίζουμε.
Στολίζουμε φρέσκα λουλούδια τους συντρόφους μας.
Βρίσκουμε πάλι το δρόμο που χει βαφτεί κόκκινος.
Δεν μπορούν να μας σταματήσουν.
Κι ας έχουν όπλα δυνατά.
Τίποτα δεν κρατάει την οργή
Που ξεχειλίζει.
Ατιμάζουνε ζωή και θάνατο αυτοί.
Η νεκρική πομπή συνεχίζεται.
Άνθρωποι ξεχύνονται απ' τις γωνιές του κόσμου όλου.
Σμίγουν φέρετρα των σκοτωμένων μας.
Τίποτα δεν μπορεί να μας σταματήσει.
Είμαστε εδώ για τους νεκρούς μας.
Είμαστε εδώ για τους ζωντανούς μας.
Σύντροφοι πιστοί.
Και θα λογαριαστούμε.
Μακριά η πομπή της κηδείας.
Τίποτα δε σταματάει τ' ανθρώπινο ποτάμι.
http://proletconnect.blogspot.com/2020/04/helin.html?m=1