BİR MERKEZDEN BİR MERKEZE GİDİYORUZ!
Hayatın Nabzı direnişin olduğu yerde atar. Direniş neredeyse
dünyanın merkezi oradadır. Bugün dünyanın iki merkezi var. Biri yerin yedi kat
dibinde, kuyunun dibinde, Türkiye’de S-R-Y Kuyu Tipindedir. Diğeri ise
Siyonizm'e ve emperyalizme karşı direnen Filistin’de, Gazze’de.
Türkiyeli Devrimci Tutsaklar kuyu tipinde onurlu bir yaşam
için, tecrite ve işkenceye karşı açlık grevinde direniyorlar. Serkan Onur
Yılmaz yoldaşlarının kuyu tipinden çıkması için ölüm orucunda direniyor.
Filistin halkı da Gazze’de Siyonizm'in ve emperyalizmin
bombardımanına karşı vatanlarını terk etmeme pahasına açlıktan ölerek
direniyor.
Anadolu halkları ve Ortadoğu halkları birbirini acılarından,
öfkesinden tanır. Açlıklarından tanır.
Bu açlık başka bir açlık…
Bu açlık adalete olan açlığımızdır.
Bu açlık halk ve vatan sevgisidir.
Bu açlık yoldaşlıktır.
Bu açlık emperyalizme, Siyonizm'e ve faşizme teslim olmamanın
ilanıdır.
Bu açlık düşmanımıza meydan okumaktır.
Biz Mahir Çayan’nın yoldaşlarıyız. Biz enternasyonalizmi
Mahir Çayan’dan öğrendik. Enternasyonalizmin tek başına dayanışma olmadığını
biliyoruz. Bu yüzden Filistin'e gidiyoruz. Bu yolculuğumuz Mahir’lere olan
borcumuzdur.
Mahir, Filistin davasını kendi devrim programına katmıştır.
Anadolu’nun Filistin'le kan bağı o gün oluşmuştur.
O günden bu yana Filistin halkıyla Anadolu halkları kan
kardeşidir. Çünkü Enternasyonalizm dünya halklarının kan kardeşliğidir.
Biz Mahirden aldığımız bu mirası omuzladık. Temel haklar ve
özgürlükler derneği olarak, bir merkezden bir merkeze gidiyoruz.
Kuyu Tiplerinden Gazze’ye gidiyoruz.
Yoldaşları için direnen Serkan Onur Yılmaz’ın selamını,
Filistin’de siyonizmin hücrelerinde direnen Filistin halkının önderlerinden
Ahmed Saadat’a taşımaya gidiyoruz.
Kuyu Tiplerinden Gazze’ye Gidiyoruz.
Aynı direniş ruhunu, aynı vatan ve halk sevgisini taşıyarak
gidiyoruz.
Bu bir hak mücadelesidir.
Kuyu tiplerinde hava yok güneş yok insan yok. Tutsaklar
temel hakları için açlıklarıyla direniyorlar.