İspanya'da
tutsak olan 61 yaşındaki Maria Jose Banos bir Grapo tutsağı.
Ağır kanser
hastası ve C3 evresinde HİV hastalığı var ve %69 sakat.
İspanya'daki
kanunlara göre bu kadar ağır hasta bir tutsağın tahliye edilmesi gerekir.
Ancak tahliye
bir yana, tedavisi dahi engellendi.
Bunun üzerine
Maria Jose Banos'u desteklemek için, kampanya başlatıldı.
Bu zafer,
dayanışma hareketinin yürüttüğü yoğun kampanyanın sonucudur: bildiriler,
gösteriler, telefon görüşmeleri, uluslararası hukukçuların imzaları ve
sokaklardaki kesintisiz eylemler düzenlendi.
Onun zaferinde
etkili olan bir nokta da kendisiyle aynı hapishanede bulunan eşi Marcos
Martin'in başlattığı süresiz açlık grevi oldu.
Marcos'un Açlık
Grevinin 16. Gününde Zaferle Sonuçlandı
Şunu
belirtmekte fayda var: İspanya'da açlık grevleri yemeği ve suyu kesilerek
yapılıyor.
Yani Marcos
Martin 16 gün boyunca bir şey yemedi ve içmedi.
Bu zaferin
sonucunda, yoldaşı Marcos Martín 16 gündür sürdürdüğü açlık grevini
sonlandırmaya karar verdi.
Martin yanı
sıra, Bask'lı tutsaklarda Maria Jose Banos için destek açlık grevi yaptılar.
Önümüzdeki
günlerde, gerekli bürokratik işlemlerin ardından serbest bırakılacak ve nihayet
hastanede tedavi görebilecek.
Bu Zafer
Direnişin Gücüdür.
Çünkü İspanyol
devleti, son ana kadar María José'nin sağlığını pazarlık kozu olarak kullanmaya
çalıştı. Ona pişmanlık ve fikirlerinden vazgeçmesi karşılığında özgürlüğünü
teklif ettiler.
Onun cevabı net
idi: "İnançlarıma ihanet etmektense hayatını riske atmayı tercih
ederim" dedi.
İspanya'daki bu
örnek'de, hapishanelerde açlık grevleri zafere götürdüğünü gösterdi.
Yaşın Direniş,
Yaşasın Zafer.
